Benim biricik güzel manolyam,
ben seni koklamaya kıyamam.
Girdin şu bahtsız garip kalbime.
İnan seni kalbimden atamam.
Ben alev gibi yanan ateşim.
Senin için yanarım sevdiğim.
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta