Bak karşıdan bir mimoza açmış
Canım manolyam niye açmıyorsun?
Kollarını dolamışken ağaç köküne
Sevgi mi bekliyorsun akıtmak için içine
......
Dertli misin söyle bana benim gibi...
İçmek mi istiyorsun durma öyleyse
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu güzel şiirini beğeniyle okudum yüreğine sağlık kalemin daim ilhamın bol ömrün var olsun saygılar selamlar
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta