Av benim avcı benim
Avcının evi benim
Av av olmaktan çıktı
Avcının eli benim.
İstanbul bana hep seni hatırlatıyor.
Çünkü onun gözleri de en az seninki kadar yeşil.
Hala, gülümseyen bir lale gibi
bana sürgününü gönderiyorsun
dört yanı çevrili bir kale gibi
Devamını Oku
Çünkü onun gözleri de en az seninki kadar yeşil.
Hala, gülümseyen bir lale gibi
bana sürgününü gönderiyorsun
dört yanı çevrili bir kale gibi




beğeniyle okudum
çağrıştırınca dörtlül düşüldü sağlıcakla kalın
bağışlayın
av ben değilsem bile
ava olmasın hile
yer değiştirsin avcı
sıkıysa sıkabile
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta