Kulak ver rûhuna artık,nefs'e verdiğin kadar
Sefil olmazdın; övseydin dîni,yerdiğin kadar!
(mefâîlün/mefâîlün/fâilâtü/fâilün)
* * *
İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.




Çok doğru... Tebrikler.
Selâm ve dua ile...
Tebrikler.
Selamlar.
ruha kulak verildiğinde..yaşardı da..
belki gerek kalmazdı övmeye..!
çok beğendim..!
sevgi ve saygıyla
Doğru söyledin Kadir dostum...kıymet verdiğimiz rotalar değişti..yönümüz kayıp...kıblemiz...nefs olmuş..
Saygılarımla.
Bu şiir ile ilgili 4 tane yorum bulunmakta