MANAVGAT’TA SEL
Yıl iki bin ondört, gün yirmi beş Ekim.
Manavgat’a gökten inen su hakim.
Bir yandan sel akar, bir yandan fırtına.
Afet verme ya Rab, sen Manavgat’ına.
Ne böylesine ıslat, ne bırak kupkuru.
Ya Rab, afetinden bizi sen koru.
Asla karşı gelinmez, senin suyuna.
Sel özelliği vermişsin suyun huyuna.
Elbet değil Manavgat, deresiz selsiz.
Su karşısında insan, kalır çaresiz.
Sel sularıyla dolunca, dereler çaylar.
Taşıp sel oluyor, yıkılıyor saraylar.
Anladım ki kimse suya, edemez inat.
Naçar kalır karşısında, tüm kâinat.
Güzel Manavgat’ım, olsan da sele esir.
Senin güzelliğine asla, olmaz tesir.
Çok güzel yaratmış, çünkü seni yaradan.
Nefret ettiremez, kimse beni buradan.
Mustafa EROL
25. Ekim. 2014
Manavgat / Antalya
Kayıt Tarihi : 26.10.2014 22:22:00





© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.

Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!