NANAVGAT
Hazan yağmuru insanı üşütüyor
Yapraklar dallara küsmüş kopuyor
Cennet Manavgat'ım gül kokuyor.
Irmağı bu kadar mavi,sessizce akıyor
Dalda kuşlar, dans eden suya bakıyor
Toprak, güneşi sarmış,mis gibi kokuyor.
beklenmedik bir fırtınaydı gelişin...
uyandırdın sessizliğimi aysız gecelerde
yaralı bir deniz gibi hıçkırdığını
bir fanus altında sıkışıp kaldığını..
aşkla kenetlenen kalplerimizin..
me'yus olduğunu,bunaldığını
Devamını Oku
uyandırdın sessizliğimi aysız gecelerde
yaralı bir deniz gibi hıçkırdığını
bir fanus altında sıkışıp kaldığını..
aşkla kenetlenen kalplerimizin..
me'yus olduğunu,bunaldığını




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta