NANAVGAT
Hazan yağmuru insanı üşütüyor
Yapraklar dallara küsmüş kopuyor
Cennet Manavgat'ım gül kokuyor.
Irmağı bu kadar mavi,sessizce akıyor
Dalda kuşlar, dans eden suya bakıyor
Toprak, güneşi sarmış,mis gibi kokuyor.
Gel; n'olursun, içimde umûdum tükenmeden!
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..
Devamını Oku
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta