En çok üzüldüğüm,
unutmak zorunda bırakıldığım
derin cümlelerin;
manası tesir etmediği…
Sen yaşarken,
ruhumda manalı zannederek
manasızlaştık.
Geçinmeye gönüllü,
ben gidene;
içinden ağıtlar yakan,
külliyesinde;
sabahında
yaşamak zorunda kalan…
Kayıt Tarihi : 24.1.2026 10:46:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Hikayesi:
Hiisettiğim an...
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!