Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
senden sonra
kimseyi sevemiyorum.
dinmiyor bende acısı
ayrılığının.
her şey uzak bana,
ruhumu dağlıyor
senden her hatıra.
başkasını istemem ben
yokluğunla kırıldım çokca.
her sabah bekledi gözlerim
her gece aradı
uykularım.
dalımda açamadım
ışığınla yanamadım
mana incim
benim,
hayat takvimim
senin nefesinle
yaşayacak,
senin kokunla
kendime geleceğim …
&&&&&&&&&&&&&&&&&
güzel duygular.
senden sonra
kimseyi sevemiyorum.
dinmiyor bende acısı
ayrılığının.
her şey uzak bana,
ruhumu dağlıyor
senden her hatıra......harika siirler yine kayitta sayin hocam..!tebrikler...yakup icik almanya
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta