Mana Gerek Şiiri - Sadık Kocabaş

MANA GEREK
Kimi lafı süsler, kimi de dili,
Asıl olan candır, cana bakmalı.
Kör olan ne bilsin goncayı, gülü?
Gönül çırasını önce yakmalı.

Deyiş bir deryadır, dalmayan bilmez,
Sözün derisini yüzmeyen bilmez.
Hakikat izini izlemeyen bilmez,
Umman olup bendini yıkmalı.

Anlamı gizlidir, sır içinde sır,
Cahil olan bekler, geçse de asır.
Kendi gözündedir, gördüğü kusur,
İrfan meclisine edeple çıkmalı.

Okurlar yazarlar, özden uzaktır,
Kurdukları cümle, nefse tuzaktır.
Gerçeği söylemek, kula yasaktır,
Hakk'ın kelâmını kalbe çakmalı.

Sözü yalan olan, kendin avutur,
Mürşidin elini, elbet unutur.
Bu bir yoldur ki, sabırla tutur,
Kalemsiz Şair ateşi yakmalı.