Israrla üzerlerine çalmama rağmen,
Mana bulamadım, boşamı gördüklerim!
O halde çıksın gözlerim, ne dururlar ki?
Kulaklarına sesimi demlememe rağmen,
Bir türlü inmedi gönüllerine, sözlerim.
Dilimi kopardıkları vakit, duyarlar mı ki?
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta