Dem tutmaya, belki muhabbete
Olmak belki hamlıktan yanmaya...
Limansız çırpınışların sonuna son koyarcasına!
Uzanarak dünden arta kalan ne varsa
Ney tonunda kucakladığım kadife yüreğimle
Ani! Sessiz! Ve habersizce...
Yakuta, inciye..Herkese ve herşeye değer...
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




insana yaşamak için bir neden büyük bir neden olan mana..... teşekkürler
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta