Aşk denen bu ateşin durmadan yakacağı
Geldiği gün kapıyı çalışından belliydi
Şu başımı bin türlü belaya sokacağı
Her türlü maceraya dalışından belliydi
Ben gözyaşı döktükçe kendinin güleceği
Zayıf noktalarımın hepsini bileceği
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta