malum insan bir gün almış eline at uzvunu, ava gider
gider ama giderken bastığı yerde ot bitmez solar çimenler
bir taraftan düşünür kendi kendine bu at uzvu bana ne çok benzer
düşünürken dökülür zülüfleri alnından, anasına sorsan inkar eder
dilin olmuş kösele bilmem neden?
söylenmez ki şimdi her aklına gelen
... ve nihayet gelip çattı
Bir dilimi zehir zıkkım
Bir dilimi candan tatlı
Masallarla indi yere
Sebil oldu cümle hikâyelere
Kara kara kazanlarda kaynadi
Devamını Oku
Bir dilimi zehir zıkkım
Bir dilimi candan tatlı
Masallarla indi yere
Sebil oldu cümle hikâyelere
Kara kara kazanlarda kaynadi




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta