Ben bunun dünyanın neresindeyim diyorum
Bakıyorum göğe ve tekrar toprağa
Ben bu hayatın ölümündeyim diyorum sonra
Hüzünlü senfoniler çalıyor birden
Hüzün mü? Bach ne kadar hüzünlüyse o kadar işte
O ses ağladıkça kararıyor gökyüzü
Duruyor ve açıyor güneş
Ölümüm senden olur
bilinsin
ne uçsuz bir kan akışı
ne buğusu kadehte rakının,
ela ve sonsuz bir teneşir uykusu
gözlerinin ağlamaklı bebeğine...
Devamını Oku
bilinsin
ne uçsuz bir kan akışı
ne buğusu kadehte rakının,
ela ve sonsuz bir teneşir uykusu
gözlerinin ağlamaklı bebeğine...




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta