MALUM SON
Hep aynı hikaye, hep aynı dizi;
Mecbur adam, meçhul dekor, mâlûm fon.
“Şey” der tutulur dili, biter sözü
Mahçup bir yüz, meçhul bir ses, malum ton.
Her şey güzeldi bir zaman, çok önce
Şehirler, insanlar, güneş deniz
Mutluluğumu görebilirdiniz
Çökmeseydi içime bu son gece




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta