Onu tanıdığımda çökmüştü ama öylesine heybetli biriydi
Yumruğunu sıkmaktan nasır tutmuş elleri bir kürek kadar iriydi
Hoşgörülüydü boş adam değildi lâkin herkesin gözünde deliydi
Kabri nurla dolsun mekânı cennet olsun uğurlar olsun Malik baba
Hiç kimsesi yoktu hayatta onu ayakta tutan eğri sopasıydı
Tek varlığı tenekeden derme çatma bir baraka bir de abasıydı
Zindan iki hece, Mehmed'im lâfta!
Baba katiliyle baban bir safta!
Bir de, geri adam, boynunda yafta...
Halimi düşünüp yanma Mehmed'im!
Kavuşmak mı? .. Belki... Daha ölmedim!
Devamını Oku
Baba katiliyle baban bir safta!
Bir de, geri adam, boynunda yafta...
Halimi düşünüp yanma Mehmed'im!
Kavuşmak mı? .. Belki... Daha ölmedim!




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta