Dumansız bir ateş misali yanar,
"Kor"u çok, isi yok, külsüz bir yangın.
Gözleri durgundur, bakışlar derin,
Bir malihulya ya düştü mü insan.
Azaplı bir savaş gönül cephesi,
Esaret altında muhkem kalesi,
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta