Malign Şiiri - Psigareşh Wolfruso

Hani yapraklar kökleri ısıtmak için dökülürdü , bu zemheriyi aşmak için...
Bütünüyle...
Baştan aşağıya bir özlemle doluyum gelmeyeceğini bile bile yanar içim..
Bu sensizliğin kaçıncı hali , değişiyor biçim biçim...
Sen olmasan tadı yok bu hayatın, kederli bütün kaderlerim ...

Fakat Sen yinede dön,
Gelme desemde,
Dön demesemde, dön...

Kalbe gerek mi duymuyorsun artık...
Yaşamak senin için sadece mantıktan mı ibaret,
Bu ince bir sitem , sanma etmedim şikayet,
Duygusuzluğuna... Hissizliğine...kimsesizliğine...

Belkide yolu yoktur hayal kurmanın,
Artık bir başıma buralarda durmamın,
Benimle ilgili sorular sormanın,
Bir anlamı yoktur...

Senki beynimde bir malign
Hayallerimi saran dipsiz bir kuyu ,
Ruhumda siyah bir leke,
Bilinmeyen bir denklem gibisin ...