Ey, Malazgirt! Yine ufkunda dolaştım, durdum,
Benim Alparslan’a âşık yaratılmış rûhum.
Taşırım kalbini ön saftaki mü’mîn neferin,
Ömrü cenklerde geçen eski zaman alplerinin.
Fethi sezmişti Ağustos günü haşyetle ova,
Ki güneş doğmamış üstünde o heybetle daha.
O sabah hep bir ağızdan getirilmiş Tekbîr,
Yağız atlar kişnedi, meşin kırbaç şakladı,
Bir dakika araba yerinde durakladı.
Neden sonra sarsıldı altımda demir yaylar,
Gözlerimin önünden geçti kervansaraylar...
Gidiyordum, gurbeti gönlümle duya duya,
Ulukışla yolundan Orta Anadolu'ya.
Devamını Oku
Bir dakika araba yerinde durakladı.
Neden sonra sarsıldı altımda demir yaylar,
Gözlerimin önünden geçti kervansaraylar...
Gidiyordum, gurbeti gönlümle duya duya,
Ulukışla yolundan Orta Anadolu'ya.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta