l.
tek şansı yaşamak olan
bisikletli bir çocuğum ben
sokağında övgülerce kimsesiz yaşlanan
gri havasında zoraki grevler uçuran
anneme dahi söz hakkı düşmeyen bu şehirden
bakır tasların arkasına sığınarak konuşan
Beni görünce kaçma ne olur
Ceylan ben seni vuramam
Saklananıp beni süzme ne olur
Ceylan ben seni vuramam
Tenhalarda bir gölgeyim
Devamını Oku
Ceylan ben seni vuramam
Saklananıp beni süzme ne olur
Ceylan ben seni vuramam
Tenhalarda bir gölgeyim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta