l.
tek şansı yaşamak olan
bisikletli bir çocuğum ben
sokağında övgülerce kimsesiz yaşlanan
gri havasında zoraki grevler uçuran
anneme dahi söz hakkı düşmeyen bu şehirden
bakır tasların arkasına sığınarak konuşan
ben aşkı bir üveyikten satın aldım,yaşım onaltı
o zamanlar bakır rengindeydi dağlar
daha şıvan düşmemişti böğrüme
daha deli deli esmemişti ruzigar
kalbim acıya düşmemişti
sanırdım bütün ırmaklardan koşacaktım
Devamını Oku
o zamanlar bakır rengindeydi dağlar
daha şıvan düşmemişti böğrüme
daha deli deli esmemişti ruzigar
kalbim acıya düşmemişti
sanırdım bütün ırmaklardan koşacaktım




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta