Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Şairin hayatı denince uzun uzun anlatmak gerekirmiş gibi gelir insana, ama bazen az şey bilmek daha gerçek, daha yeterlidir. Ben Makbule Şeymanur Akpınar. Mesleğini severek yapan bir öğretmenim. Günlerimi çocuklara birlikte öğrenerek geçiriyorum. Şiir ise kalbimde sessizce büyüyen bir dost gibi. Fazlasını anlatmak istemem; çünkü bazen insanın kendine sakladığı tarafları, kaleminin gücüne güç katar.
