Mevsimlerden sonbahardı
Aylardan ise eylül,
Kızıla bürünmüş yapraklar sarmıştı sanki dört bir yanımızı
Ben seni beklerdim sahilde yahut bank üzerinde
Uzun bir bekleyişin ardından görünüverirdin sen de
Lale bahçesi kadar güzel tebessüm vardı yüzünde
Ellerini ver bana kaçalım buralardan belki trabzona belkide sen söyle...!
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta