Karşılar ulu çınar makbere gelenleri,
Dinlendirir ruhları uzaktan gelen ezan.
Bir aşkın çıkmazında çaresiz kalanları,
Toprak basar bağrına derdine olur derman.
Bir bir gitti gelenler baki kaldı sırları,
Makberler dile gelse her şey olurdu ayan.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta