müptelası olduğumuz özgür yaşam idealimizden
umut kırıntıları ile avunmak kaldı payımıza
özgürlüğümüz için kavgaya girmeyi,
göze alamadığımız gibi
nedense,
aşkı da yaşamayı beceremedik bir türlü
aramıza maskelerden kalın duvarlar örüp
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta