Kul gafilse Rabbinden; onun nefsi emmare!
Nefse tabi nadanlar; ne emretse yapıyor!
Yoksa şayet diyanet; sırf ziyandır semere!
İlah yapıp hevayı; gece gündüz tapıyor!
Nefse olmaz itimat; mutmainne olmadan!
Kul edemez terakki; onu hasım bilmeden!
Sen benim sarhoşluğumsun
ne ayıldım
ne ayılabilirim
ne ayılmak isterim
başım ağır
dizlerim parçalanmış
Devamını Oku
ne ayıldım
ne ayılabilirim
ne ayılmak isterim
başım ağır
dizlerim parçalanmış




İyi öğret nefsine; tevekkül-ü etemmi!
Nar’a nur’a hamd edip; terk etmeli sitem’i!
Bir numune istersen; gör İbrahim ethem’i!
Tacı tahtı bırakmış, eşikleri öpüyor!
Sen Allahtan razıysan; oda senden razıdır!
Ona sonsuz itimat; en önemli farzıdır!
Rızasına giden yol; ol Habibin tarzıdır!
Marziyeyi istersen; bak o neler yapıyor!
İşte sana beş makam; beşincide kıl karar!
Çıkamazsan oraya; tarif olmaz o zarar!
Rab kulunda daima; ihlâslı kulluk arar!
muttaki muhlis kulu; kendine dost yapıyor!
Dostlarına hüzün yok, korku yersiz onlara!
Hep huzur ve sürur var; böyle ins ve canlara!
Namzet kılar onları; ukbada cinanlara!
Hak dostunun sonunu; gör ne hoş yapıyor!
EYVÂLLÂH MUHTEREM
TAM PUAN
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta