Kul gafilse Rabbinden; onun nefsi emmare!
Nefse tabi nadanlar; ne emretse yapıyor!
Yoksa şayet diyanet; sırf ziyandır semere!
İlah yapıp hevayı; gece gündüz tapıyor!
Nefse olmaz itimat; mutmainne olmadan!
Kul edemez terakki; onu hasım bilmeden!
Beni bu eylül öldürecek
Bir aşk kadar zehirli,bir orospu kadar güzel.
Zina yatakları kadar akıcı,terkedilişler kadar hüzünlü.
Sabah serinlikleri; yeni bir aşkın haberlerini getiren
eski yunan ilahelerinin bağbozumu rengi solukları kadar ürpertici.
Öğlen güneşleri; üzüm salkımları kadar sıcak.
Devamını Oku
Bir aşk kadar zehirli,bir orospu kadar güzel.
Zina yatakları kadar akıcı,terkedilişler kadar hüzünlü.
Sabah serinlikleri; yeni bir aşkın haberlerini getiren
eski yunan ilahelerinin bağbozumu rengi solukları kadar ürpertici.
Öğlen güneşleri; üzüm salkımları kadar sıcak.




İyi öğret nefsine; tevekkül-ü etemmi!
Nar’a nur’a hamd edip; terk etmeli sitem’i!
Bir numune istersen; gör İbrahim ethem’i!
Tacı tahtı bırakmış, eşikleri öpüyor!
Sen Allahtan razıysan; oda senden razıdır!
Ona sonsuz itimat; en önemli farzıdır!
Rızasına giden yol; ol Habibin tarzıdır!
Marziyeyi istersen; bak o neler yapıyor!
İşte sana beş makam; beşincide kıl karar!
Çıkamazsan oraya; tarif olmaz o zarar!
Rab kulunda daima; ihlâslı kulluk arar!
muttaki muhlis kulu; kendine dost yapıyor!
Dostlarına hüzün yok, korku yersiz onlara!
Hep huzur ve sürur var; böyle ins ve canlara!
Namzet kılar onları; ukbada cinanlara!
Hak dostunun sonunu; gör ne hoş yapıyor!
EYVÂLLÂH MUHTEREM
TAM PUAN
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta