Gözlerim ela ,kahve duruyor karanlıkta
Ellerim küçük,kısa kalıyor tutunmaya
Yüreğim mai ,ne karanlık ne alaca
Ruhum fena,ağır geliyor,vücuduma
Aşk ;beddua yemiş gibi, illet hastalıktı ya,
Son aşamasında kanser,ciğerim soluk soluğa
ilk baxışda vuruldum,
gözlerine baxanda men
başın eyib utananda
utanışına vuruldum men
bezen asta bezen yavaş
Devamını Oku
gözlerine baxanda men
başın eyib utananda
utanışına vuruldum men
bezen asta bezen yavaş




Bende bu kadar sen olduğuma şaşıyorum...
Bende iç içe geçmiş ben ve sen, sende...
Tebrikler
Değerli yorumlarınız için teşekkür ederim, saygı ve selamlar.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta