Gözlerim ela ,kahve duruyor karanlıkta
Ellerim küçük,kısa kalıyor tutunmaya
Yüreğim mai ,ne karanlık ne alaca
Ruhum fena,ağır geliyor,vücuduma
Aşk ;beddua yemiş gibi, illet hastalıktı ya,
Son aşamasında kanser,ciğerim soluk soluğa
aşkımız bir gün uçup giderse aramızdan sevgilim
sırt çantalı bir duman gibibir melekle çarpışan kelebeğin kanadından dökülen toz
bir çağlayanda sürüklenen bir dal parçası gibi
istemediğimiz yerlere giderse aşkımız sevgilim yalnızca kanatlarına güven
kendi yarattığımız boşluğun ucunda sıkı sıkı tuttuğumuz bir kapı koludur yaşam
ve aşk, en derin kuyumuza düşen keman yürüdüğümüz yollar daralırken
Devamını Oku
sırt çantalı bir duman gibibir melekle çarpışan kelebeğin kanadından dökülen toz
bir çağlayanda sürüklenen bir dal parçası gibi
istemediğimiz yerlere giderse aşkımız sevgilim yalnızca kanatlarına güven
kendi yarattığımız boşluğun ucunda sıkı sıkı tuttuğumuz bir kapı koludur yaşam
ve aşk, en derin kuyumuza düşen keman yürüdüğümüz yollar daralırken




Bende bu kadar sen olduğuma şaşıyorum...
Bende iç içe geçmiş ben ve sen, sende...
Tebrikler
Değerli yorumlarınız için teşekkür ederim, saygı ve selamlar.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta