Bir ömür şeffaf bir camdan baktık dünyaya
Ne günahı bildik ne de sevabı
Herkesi kendimiz gibi bildik
Açtık evimizi, sevgimizi, ve de en mahrem kalbimizi
Bir damla leke yokken yürekte, sevgisizlikle dövdüler bizi
Kime mahzun baktıysak ezdiler, kurt gibi yemeye kalktılar bizi
Bir damla mutlu olalım dedik, vesvese çukuruna attılar
Kadın ve adam oturuyorlardı
Uzakta beyaz dağlar vardı
Gara girmek üzereyken Barselona-Madrid treni
Kadın üzgündü, üzgündü, üzgündü
Adam düşündü, düşündü, düşündü
Devamını Oku
Uzakta beyaz dağlar vardı
Gara girmek üzereyken Barselona-Madrid treni
Kadın üzgündü, üzgündü, üzgündü
Adam düşündü, düşündü, düşündü




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta