İnsanların kendini tanıması çoğu zaman yıllar alır.
Bu, hareket saati bilinmeyen,
Kimi vakitler kaygılı,
Kimi vakitler insani karamsarlıkların süslediği,
Düş duvarlarını aşındıran içsel bir yolculuktur.
İnsanlık tarihi kadar eskidir, ruhun kendine kavuşma isteği
Ve dehlizler…
En önemlisi, insanın kendiyle el sıkışma anıdır.
Gerçekte her insan kendi mahzenini arar…
7 Ağustos 2004 / 17:49
İstanbul / Mecidiyeköy
Kayıt Tarihi : 29.11.2011 00:21:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!