Mahvettim Her Şeyi Şiiri - Murat Tuğci

Sesim çıkıyor mu diye bir iki mırıldandım
Canım seni çok özledim gibilerinden
Boğuk çıkıyordu boğukça canım
İlk defa öpmek istediğim son günden

Onca insan arasından seçiliyordu
Bakışları ile alıp götürüyordu
Çok direndi haklıydı mecburdu
Elimde değildi direnemedim olan oldu

Tam bir kraliçeydi
Ne kırdı ne geçirdi ne de ihanet etti
Prenses gibi geldi ece gibi gitti
Keşke hiç bilmeseydi

Tutamadım kendimi her zamanki gibi
Tutamayacağımı bilerek elini sevdim acemi gibi
Çok kötü bitti beceriksizce yazılmış ucuz berbat bir senaryo gibi
Tek doğrum canım deyişim adam gibi

Çok zorladım affet
Zora soktum seni affet
Zordu imkansızdı hatta zor ettim affet
Sevdim beceremedim mahvettim affet!