Uçup gittiler kırklar dağının kuşları,
Bir ben kaldım geride uçurum kenarında.
Aykırı olduğumu biliyorum mevzuata,
Lacivert bir hüzün var koynumda.
Bu lüsyen takıntısı bu gece ayazı,
Ve şiir olsun diye harfler ile sevişmeler.
Bu son mektup.
Ben kalbimden sorumluyum ve onu dinliyorum,
İçimde bir ayeti sever gibi seni seviyorum.
Sırlı bir cevşen içine sakladım bütün hatıralarını,
Kirletmeden ve tertemiz bir ömür yüreğimde saklayacağım.
Nefesim;
İçimden geçenleri hemen yazmak istiyorum,
İçimde sahibine adanmış binlerce kelime.
Gece gündüz her an aklımdasın,
Parizyen çorbaların ülkeye girişine istinaden,
Değil di hiçbir şey.nedensiz de olabiliyordu iç çekişmeler.
Olmaz şeyler istiyorum tanrıdan,
Pastel boyalar,tren istasyonları,bahar muştuları.
Ah Şeker Ahmet paşa ayvalar narlar tamamda,
Ya portakallar,o ipek gömlek altında ki emilesiler.




Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!