Ben Zaten Küle Döndüm
Kopsun kıyamet, dursun dünya,
Yanacaksa yansın ne varsa.
Ben zaten küle döndüm
Şu zalim hayatta.
Ne tutunacak dalım kaldı,
Ne sığınacak bir iman.
Ağlasam gözyaşımı silen yok,
Düştüğümde ellerimden tutan yok.
Enkazın altında kaldım,
Haykırsam duyulmaz feryadım
Canım Azrail’in pençesinde,
Kanıyor ciğerim her nefeste.
Bu nasıl bir dünya,
Bu nasıl bir işkence?
Şimdi kalbim parça parça,
Toplayamadım, darmadağınığım.
Yoruldum savaşmaktan, yanmaktan,
Utansın hayat,
Utansın kader,
Utansın zaman.
Beni böyle yarı yolda bırakanları,
Acımadan sırtımdan vuranları
Ah etmem, acı söz söyleyemem;
Mahşere bıraktım
Canımı yakanları.
Kayıt Tarihi : 21.2.2026 21:28:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!