MAHŞERE KALDI (564)
Bu aşktan umudu kestim ben gayrı
Bizim kavuşmamız mahşere kaldı
Sen orda ben burda yolumuz ayrı
Bizim kavuşmamız mahşere kaldı
Gördün mü sevdiğim olanlar oldu!
Gözlerde yaşlar var, saça ak doldu
Ömrümün son güzü, gül benzim soldu
Bizim kavuşmamız mahşere kaldı
Dilek tutup baktım nice fallara
Yükledim umudu kuru dallara
Sen beni düşürdün haldan hallara
Bizim kavuşmamız mahşere kaldı
El ne bilsin benim gizlidir yaram
Ne yapsam silinmez bahtımda karam
Anladım bu aşkın vuslatı haram
Bizim kavuşmamız mahşere kaldı
Sayende Mecnun'a çıktı bak adım
Şu yalan dünyada kalmadı tadım
Yolunu beklerken doldu miadım
Bizim kavuşmamız mahşere kaldı
Unuttum adına kaç şiir yazdım
Her satırda sana ah edip kızdım
Bu aşka kalbimde bir makber kazdım
Bizim kavuşmamız mahşere kaldı
ZA'ÎFÎ"m sen idin başımın tacı
Resmine baktıkça başlar bir sancı
Olsa da sensizlik ölümden acı
Bizim kavuşmamız mahşere kaldı
18 MAYIS 2023 İST
ŞİİR: MAHŞERE KALDI
ŞAİR:TC KÜLTÜR VE TURİZM BAKANLIĞI HALK ŞAİRİ RÜSTEM ŞAHİN (ZA'ÎFÎ)
KİTAPLARI: GÖNÜLDEN DİLE, GEL SEVDİĞİM VE BU HİCRAN YARASI (564)
NOT: Sayfamda paylaştığım tüm şiirlerim kitaplarımda ve Antoloji com'da tescillidir keyifli okumalar.
Kayıt Tarihi : 31.03.2026 12:40:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!