Mahşere Beş Kala Şiiri - Köşektaş Türküleri

Dünya dedikleri, gölgeli pazar,
Canlı olan herkes, mezarı kazar.
Kimi hiç konuşmaz, kimisi yazar,
Kalem elden düşer, kırılır bir gün.

Altın kemer taksan, ince beline,
Düşersin sonunda, elin diline.
Kapılırsın ecelin, azgın seline,
Gövden yıkılır da, sürülür bir gün.

Kolonsuz binayı, yapıp çatanlar,
Yetimin hakkını, alıp yutanlar.
Gaflet uykusunda, derin yatanlar,
O korkulu düşten, ayılır bir gün.

Ne ana tanınır, ne baba orda,
Bırakırlar seni, ateşle korda.
Cevap veremezsen, sorulan soruda,
Dilin damağına, yapışır bir gün.

Köşektaş der ki; boşa yorulma,
Bulanık sulara, girip durulma.
Mahşere hazırlan, sakın savrulma,
Defterin önüne, serilir bir gün.