Yusuf’un çocukluk aşkı vardı.
Kendinden dört yaş kocamandı.
Emme dünyalar güzeliydi.
O sultan gurbette yaşardı!
Koca sene yolunu gözlerdi.
Yaz tatiline gelecek diye beklerdi.
Tatile geldiğinde bile,
Yusuf sevdiğini göremezdi!
Aradan yıllar geçti yolları hiç kesişmedi.
Ve sevdiğinin annesi ile babası ölüverdi.
Yusuf onlara şefaat etti.
Bu şefaat anne ve babayı çok sevindirdi!
Gerçeği öğrenen baba hiç düşünmeden.
Kızı Hatice’yi Yusuf’a verdiğini gösteren.
Nikah belgesini imzalayıverdi.
Hem de Hatice bunu bilmezken!
Sarı saçlı mavi gözlü melek,
Bu anlaşmayı kesinlikle bilmeyecekti.
Dünyada yaşayıp ta ölünceye dek.
İşin aslı nedir ne değildir düşünmeyecekti!
Yusuf onu Mevla’sına emanet etti.
Onunla cennet te evlenecekti.
Yıllardır hasretini çektiği sevgilisine.
Muradına, öldükten sonra erişecekti!
Enes Muhammed
Kayıt Tarihi : 23.1.2026 00:17:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
