Bir yalnızlık esti köprüye yakın
Ter kuyusunda yüzüyor ameller
Göz gözü görmez derlerdi ya bakın,
Yüzler tek renk ve korkudan hayaller...
Diller sükut etmiş, sebep yok olmuş,
Hiç resmi olmayan garip bir diyar,
Küçük bir zamana insanlık dolmuş,
Şemsi üfleyenler, ne de bahtiyar.
Nerede ölüleri örten toprak,
Çeşme yok mu buralarda görevli,
Kimlere gölge ki, o geniş yaprak,
Yoksa onlar imanıyla mı evli...
Azıcık hayata uzun bir hesap,
Zerre kadar hayır, zerre kadar şer,
Sanki senin değil verdiğin cevap,
İzlemiş herkesi, koca bir mahşer...
Kayıt Tarihi : 7.11.2016 13:45:00
![Yıldız](/Content/img/y_0.png)
![Yıldız](/Content/img/y_0.png)
![Yıldız](/Content/img/y_0.png)
![Yıldız](/Content/img/y_0.png)
![Yıldız](/Content/img/y_0.png)
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
![Tahsin Sağlam](https://www.antoloji.com/i/siir/2016/11/07/mahser-77.jpg)
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!