Öncesinde muazzam bakışların hep kaçış vardı
Yalnızca duygularımız vardı masum kalp atışlarında
Berrak ve ince mahpus edilmiş gözlerimiz ifade etmeye utanıyordu sevdamızı.Hiçbirşey yok gibiydi herşey varken ve en doruklarındayken aslında.
Gözlerimden yaş akmıyordu ama yüreğim gözyaşlarıyla yıkanıyordu her atışında senin için.
Ellerim titremeyi bilmiyordu ilkin ama göğsümde buzları eritecek ateş vardı.uzaktayken ne kadar yakındın bana
Bulut kadar uzaktın ama umuttun bir yağmur bekleyişinde
Yüreğime özlemdin bir cemre düşüşünde.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta