şimdi...
Dudagındaki o kızıl ateş yok mu?
Nedendir daha koyu görünüyor..
Vücudundaki her renk soluklaşırken neden o koyulaşıyor..
Niçinler sanki birer birer dudaklarının kadehte bıraktıgı ruj izini öpüyor...
Kimsin Sen!
Kımsınde...
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta