Yorgunluğun ağırlığıyla bu akşam yapraklar durgun
Toprağa gülümseyen yıldızlar bu akşam kederli ve solgun
Güneşe düşman gece yine dolunaya mahkum
Mahkumiyet ne ki hürken gözlerinin esaret
Beni ne yıllara, ne yollara, ne de beni anlamayan insanlara sor
Beni yalnız ve yalnız sessizliğe, sensizliğe,
Kaf önce hafif hafif düşüyorsun sonra
kızıl kızıl dağılıyorsun elimde kalıyor iki nokta
atıp kırmızı bir gül kalbimin tam ortasına
kaçıyorsun mevsimlerden mevsimlere
tahtı çalınmış bir padişahım oysa
kayboluşunu arayan hesapsız yolculuklarda
Devamını Oku
kızıl kızıl dağılıyorsun elimde kalıyor iki nokta
atıp kırmızı bir gül kalbimin tam ortasına
kaçıyorsun mevsimlerden mevsimlere
tahtı çalınmış bir padişahım oysa
kayboluşunu arayan hesapsız yolculuklarda




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta