Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Özüne sadık kanlı neferim
İrem kokuya hasret masum bebeğim
Kâğıda kalem tutan cansız eldeyim
Mutlak sükûnet ile harlı özdeyim
içli ve samimi mısraların şairini kutlarım...
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta