Yaşarken çektim
Ölümün yalnızlığını.
En şa'şalı saraylarda
Hissettim mezarın soğukluğunu.
Yalnızlıktan bir kafes yaptım
İnsanlardan döktüm çubuğunu.
Çubuklara vurdum hep kendimi
Biliyorum ayıp ve mânasız
Ama peşlerinden gidiyorum
Gezmeye çıktıkları vakit
Ana kız.
Utanır da belki
Devamını Oku
Ama peşlerinden gidiyorum
Gezmeye çıktıkları vakit
Ana kız.
Utanır da belki




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta