Güneş çekti kızıllığını göğümüzden
Vakit akşamdır karanlık çöker
Uçar sahil kuşları bembeyaz kanatlarına sinen akşamın esmerliğinde
Gözlerim de tuzu var hala denizin öğlenki
Saat yedi kırksekiz
Ay dede gümüş suretini sermiş serin şiltesi üstüne mavi denizin
tozlu bir şemsiye durur
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla
Devamını Oku
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla




bir gecesini birr şiire böyle döken uykusuz gözlerden öpmek lazım...
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta