Gözlerinin kahvesi bir topraksa
Kirpiklerin o toprakta yetişen bir begonvil
Tenin aydan almışsa parlaklığını
Saçların bir ipek tel tel
Dudakların kor gibi yaksın beni
Gamzelerinin çukuruna gömsünler bedenimi
Kırk yıl gözlerinin kahvesinden içeyim
Hüznünü dağlara savuran
senin kırılgan
ürkekliğin yok mu ceylan
ruhumu kanatlandıran
an be an kaçmaya hazır haline
ne aşklar susadı
Devamını Oku
senin kırılgan
ürkekliğin yok mu ceylan
ruhumu kanatlandıran
an be an kaçmaya hazır haline
ne aşklar susadı




Teşekkürler
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta