Gözlerinin kahvesi bir topraksa
Kirpiklerin o toprakta yetişen bir begonvil
Tenin aydan almışsa parlaklığını
Saçların bir ipek tel tel
Dudakların kor gibi yaksın beni
Gamzelerinin çukuruna gömsünler bedenimi
Kırk yıl gözlerinin kahvesinden içeyim
Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim




Teşekkürler
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta