Bir umuttur elbet insan,
Eliyle toprağı süren
Ruhu göklerde esen..
Toprağın baş eğdiği,
Göğün tek yol verdiği..
Köşe başında bin direk,
Bini bir adam etmiyor
Bunca vicdan bunca yürek
İnsan insana yetmiyor..
Dinledim durdum alemi
Gözlerim dalıyor
Uzadıkça soluklaşan
Gecenin hüzünlü yollarına..
Ve yutkundukça
Gözlerim doluyor
Çareler kuşatılmış
Günahımı boş ver benim,
Sen de benden beteri var
Adalet uzun bir yol,
Gökyüzünde biteri var..
Çok incinme be gönül,
Çay da biter ey gönül
Şeker de elbet biter..
Nefes nefesi iterde
Ömür de elbet biter..
Ay da gider ey gönül
Güneşte bir gün söner
Bırak gökyüzünde uçsun
Binbir renk var başka başka
Yıldızlar alnında dursun
Düşünceye dek bir aşka
Uzak, derin ve büyükmüş
Bülbül öte dursun güle
Yok ki haberi güllerin
Develer gururla bassın
Ruhu duymazki çöllerin
Aşk diye çırpınan ey kalp
Sahibin çok uzak senden
Ne tüccarlar var kardeş
Baksan evliya gibi
Tanrı bile işçisi
Hizmet bekler kahya gibi..
Ey kendini kandıran
Sanma her şey senin için
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!