Mahmut Nazik Şiirleri - Şair Mahmut Nazik

ALLAHLA ARANDA ARA MI KALIR

Yasaklık tutsaklık aşktan azade
Her gününde umut kara mı kalır
Sesi abuhayat sukutu bade
Gülünce gönülde yara mı kalır

ALLA HUAKBER AYAĞA KALKIN ULAN..

Bu anlatacağım yaşanmış bir olaydır.
Bir ramazan ayında mahalle imamızın annesi rahmetli olmuştu. İmam, terafih namazını kıldırması için İmam hatipte okuyan bir gence rica etmiş. O akşam mahalle sakinleri terafi namazına gider. Bilirsiniz terafih namazı bir hayli uzun kılınır.. Uzatmıyayım bizim emanetçi imam geçmiş mahallenin önüne. Cemat tekbirle uymuş hazır olan imama niyet etmiş terafih namazına, başlamışlar namaz kılmaya.
Bir rekat, iki rekat 20 rekat felan kılmışlar; rüku, sücut derken hoca cemaati yere yani secdeye yatırmış. pencereden atlayıp kaçmış.

Alıp da vermeyen nedir
Hep almayı beklersin sen
Beklentisiz veren kimdir
Bir de vermeyi denesen.

ALNINDA GÜNEŞİ GÜLÜ GÖRÜRÜM

Nerde gönlü aşkla bir çarpan varsa
Alnında güneşi gülü görürüm
Nerde erke mülke bir tapan varsa
Bir canlı cenaze ölü görürüm

alo alo nerdesin görüşelim mi
elimde döviz ile sokaktayım ben
yanina geliyorum buluşalım mı
gönlümde yıldız ile sokaktayım ben

söyle hele kardesim de ki ne olmuş

Anamur deyince
Bir muzdan ve yazdan gelen umut;
Bir de Abdulkadir Bulut gelir aklıma.
Muzumuzun rakibi Cikita;
Bulut’umuzun hasımı haydut, hırsız ve hayta.
Birini yaşatan şiirindeki bilgi, yiğitlik ve sevgi;

OLUR MU OLUR
Olma olmaz demen
Bilseniz neleri oldurur erdem
vurmuş kayaya değneğini derviş
bel kadar su fışkırmış yerden
biri abasını unutmuş çayır çimen

ANARŞİST OLABİLİR

Çiçekler çiçekler
Yine deli dolu bir bahar
Ne sınır, ne sınıf
Ne din, ne meshep

ANI DEFTERİNDE KURU BİR ÇİÇEK

Hayat denen yol bir karmaşık soru
Bazen bulanır su bazen de duru
Öyle serp renkleri bir ebru eyle
Dikkat et kendini kendinden koru

ANININ ACININ BİR GÖLGESİ YOK

Anının acının bir gölgesi yok
Gönlümüzle adım adım gideriz
Âşıktan olgunu bilgesi yok
Gül cemale adım adım gideriz