Ayrılığın son yaprağı koptu dalından,
Gecenin karanlığına mühürlendi hayat.
Ayaz bir gecenin en soğuk anı yaşandı,
Yer ıslak, gözlerim gibi.
Gök şiddetli fırtına, yüreğim gibi.
Heyhat etsen, eyvahlar anlamsız artık.
Titrek bir serçeye benzedi her şey.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta