Her yanım tel örgülerle çevrili kıpırdayamıyorum
sanki kürek mahkumuyum eziliyorum.
Ne bir arayan ne de bir dost,
tahammülüm kalmadı...çıldırıyorum.
Buradaki insanlar nasıl....
sanki hayvanlaşmış...
Ne hüzünler kurtarır seni
ne çeyiz sandığının ceviz gölgesi
ve ne de acının ses duvarındaki
yorgun ve bıkkın bekleyişler
Acılar karartmışsa bile günlerin duvağını
Devamını Oku
ne çeyiz sandığının ceviz gölgesi
ve ne de acının ses duvarındaki
yorgun ve bıkkın bekleyişler
Acılar karartmışsa bile günlerin duvağını




haayt devam ediyor acılar insanı bitiriyr tebrikler.
Hayat her şeye rağmen devam etmeli...kalem ,kağıt en güzel dost... Fatma Ayer
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta