Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
ustume konan sinekler
ayakkabilarimdaki sidik lekeleri
penceremin onundeki parmakliktan disari sarkan kizimin verdigi mor meneksem
ve bu alti ya sekiz hucre
hayaller
hayaller! ! ! !
helal bee dostum
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta