Mâhkum Şiiri - Umut Rüzgar

Ölüm müdür bize yakın olan,
Yoksa bizler miyiz ölüme yakın olan?
"Üç günlük dünya" diyen değil midir âdemoğlu?

Ölüm yerim dilsiz bir koridordu;
Çok kalabalık ama kimseler yoktu.
Kuyuya düştüm, sesimi duyan yoktu.
Avazım çıktığı kadar bağırdım,
Sesim sadece kendi içimde yankılandı.

Ve anladım ki daha kötü bir şey var:
Düşünceler bazen birer tuğla olup zihninde duvarlar örer;
Sonunda kendi inşa ettiğin hapishanenin tek mahkûmu olursun.